Dzieło zostało jednak wydane pośmiertnie w 1868 roku i obecnie jest grane przez wiele orkiestr na całym świecie.

Forma Symfonia składa się z czterech części: Andante – Allegro con fuoco Allegro vivace Andante Andante con moto – Allegro maestoso

Zazwyczaj wykonanie symfonii trwa około 33 minut.

Andante – Allegro con fuoco Pierwsza część jest utrzymana w formie allegra sonatowego. W powolnym wstępie (Andante) Mendelssohn cytuje w smyczkach motywy drezdeńskiego Amen. Ta sama fraza została wykorzystana przez Wagnera w Parsifalu.

Instrumenty smyczkowe zostają zdominowane przez Instrumenty dęte.

„Drezdeńskie Amen” ponownie pojawia się na smyczkach i kontynuowane jest aż do Allegro con fuoco. Drugi temat muzyczny tej części utrzymany jest w tonacji d-moll, ale wciąż słychać w nim inspiracje Drezdeńskim Amen.

Allegro vivace Druga część, Scherzo, ma odmienny charakter. Rozpoczyna się od „Drezdeńskiego Amen”, w którym melodia została ukazana inwersji, a rytm uległ wypunktowaniu. Inwersja „Drezdeńskiego Amen” obecna jest w całej drugiej i trzeciej części

Andante Trzecia część, w tonacji g-moll, jest bardziej powściągliwa i przeznaczona przede wszystkim dla instrumentów strunowych. Ponownie pojawiają się partie „Drezdeńskiego Amen”.