iliaca olivacea Aldrich, 1943 – południowo-zachodnia Kanada i północno-zachodnie USA. P. iliaca swarthi Behle & Selander, 1951 – północno-zachodni Utah i południowo-wschodnie Idaho. P. iliaca megarhyncha S.F. Baird, 1858 – pasówka grubodzioba – południowo-zachodni Oregon i Kalifornia. P. iliaca zaboria Oberholser, 1946 – północno-zachodnia i środkowa Alaska, zachodnia Kanada. P. iliaca iliaca (Merrem, 1786) – pasówka rudosterna – środkowa i wschodnia Kanada. Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) do P. iliaca zalicza jedynie podgatunek nominatywny i P. i. zaboria, a pozostałe podgatunki wydziela do trzech osobnych gatunków: P. unalaschcensis, P. schistacea i monotypowego P. megarhyncha. Podobne ujęcie systematyczne przyjęto na stosowanej przez IUCN liście ptaków świata opracowywanej przy współpracy BirdLife International z Handbook of the Birds of the World, z tą różnicą, że w obrębie P. megarhyncha wyróżnia się 5 podgatunków.
Morfologia Długość ciała 16–19 cm. U wschodniego podgatunku ogon rdzawy, także rdzawa barwa na szarej głowie i grzbiecie oraz na skrzydłach. Podgatunek z rejonów centralnych ma grzbiet oraz głowę szarą, z rdzawym nalotem. U podgatunków z zachodniego wybrzeża pióra ciemnobrązowe.