Ziemia (fr. La Terre) – powieść Émile’a Zoli, piętnasta część cyklu Rougon-Macquartowie, analiza życia na wsi francuskiej za czasów II Cesarstwa, której głównym bohaterem jest Jan Macquart. Autor powiedział o dziele: „żywy poemat ziemi”G. Robert, Emil Zola. Ogólne zasady i cechy jego twórczości, Warszawa 1968, Państwowy Instytut Wydawniczy, s.64.
Treść Akcja utworu toczy się w Rognes, wsi w jednym z najbardziej żyznych regionów Francji – Beaucji. Jan Macquart, brat Gerwazyny z powieści W matni przybywa tam w poszukiwaniu pracy i zostaje robotnikiem rolnym na folwarku Broderie. W tym samym czasie we wsi rozgrywa się nowy podział ziemi należącej do starego chłopa Fouana, który decyduje się podzielić swoją ziemię między troje dzieci: Fanny Delhomme, Hiacynta i Buteau w zamian za opiekę. Niemal natychmiast po podpisaniu kontraktu między rodzeństwem zaczynają się spory o konkretną wysokość finansowego wsparcia dla ojca oraz o miejsce jego zamieszkania. Fouan, po śmierci żony, kolejno zamieszkuje z Fanny, Buteau, Hiacyntem i ponownie z Buteau, wszędzie traktowany jak ciężar i utrapienie.