Makak tajwański (Macaca cyclopis) – gatunek ssaka naczelnego z podrodziny koczkodanów (Cercopithecinae) w obrębie rodziny koczkodanowatych (Cercopithecidae). Endemit Tajwanu.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1863 roku brytyjski przyrodnik Robert Swinhoe, nadając mu nazwę Macacus cyclopis. Miejsce typowe według oryginalnego opisu to „Formoza”, ograniczone w 1945 roku przez Remingtona Kellogga do „Jusan (Ape’s Hill), prefektura Takao, Formoza” (tj. Shou Shan, Kaohsiung, Hsien, Tajwan). Okazami typowymi, na których oparł swój opis Swinhoe, była para młodocianych zwierząt (samiec i samica) trzymanych w niewoli i przedstawionych menażerii Towarzystwa Zoologicznego w Londynie przez autora. Oba osobniki zmarły w niewoli pomiędzy grudniem 1864 roku a kwietniem 1866 roku, i dostęp do ich szczątków uzyskało Muzeum Historii Naturalnej w Londynie. W 1913 roku Daniel Giraud Elliot na lektotyp wyznaczył skórę, czaszkę i szkielet pozaczaszkowy samca (sygnatura BMNH Mammals 1866.4.25.8). Samiec został zilustrowany w artykule Swinhoe’a z 1863 roku, natomiast samica w artykule Philipa Lutleya Sclatera z 1865 roku.