Albatros galapagoski (Phoebastria irrorata) – gatunek dużego ptaka morskiego z rodziny albatrosów (Diomedeidae). Częściej uderza skrzydłami i rzadziej krąży niż inne albatrosy. Monotypowy. Krytycznie zagrożony wyginięciem.
Wygląd Dziób jednolicie żółty, nogi niebieskawe. Głowa i szyja białe, z płowym nalotem na ciemieniu i tyle szyi. Wierzch ciała kasztanowatobrązowy, z delikatnymi jaśniejszymi prążkami, szczególnie dobrze widocznymi na kuprze i pokrywach nadogonowych. Wierzch skrzydeł i ogona brązowy. Spód ciała podobnie ubarwiony, jedynie biel szyi rozciąga się na górną część piersi. Spód skrzydeł jasny, z brązowym obrzeżeniem.
Rozmiary Długość ciała do 89 cm. Wiek Do 50 lat, gdy mają ok. 6 miesięcy, wzbijają się w górę, dojrzałość do rozmnażania po 5–6 latach. Łączą się w pary na całe życie.
Zasięg, środowisko Ameryka Południowa. Tereny lęgowe ograniczone do dwóch wysp: Española w archipelagu Galapagos i Isla de la Plata u wybrzeży Ekwadoru. Poza sezonem lęgowym na wybrzeżach Peru i Ekwadoru, gdzie ptaki nielęgowe przebywają cały rok.