Początkowo należał do prywatnej kolekcji Freera, a po jego śmierci, od 1923 przechowywany jest we Freer Gallery w Smithsonian Institution (Freer Gallery of Art, 06.275)Kodeks Waszyngtoński ma numer 06.274 w tej samej galerii i jest jego sąsiadem. w Waszyngtonie. W kolekcji Freera zajmuje czwartą pozycję.
C.R. Gregory wciągnął go na listę rękopisów Nowego Testamentu, nadając mu symbole I oraz 016. Kodeks cytowany jest we współczesnych krytycznych wydaniach greckiego tekstu Nowego Testamentu (NA26, NA27, UBS3, UBS4). W NA27 cytowany jest jako świadek pierwszego rzędu.
W 1918 roku Henry A. Sanders wydał transkrypcję tekstu kodeksu, w której pominął stronę 8. oraz 9. ze względu na ich nieczytelność. W wydaniu tym zamieścił także fotograficzne faksymile trzech stron kodeksu. Fotograficzne facsimile wydał także William Hatch w 1939 roku i Guglielmo Cavallo w 1967 roku.
Sanders datował kodeks na VI wiek, Gregory datował go na V wiek. Większość współczesnych paleografów datuje rękopis na V wiek, jakkolwiek niektórzy sugerują VI wiek. INTF datuje go na V wiek. Jako na prawdopodobne miejsce powstania wskazuje się Biały KlasztorCodex Freerianus – LDAB. Guglielmo Cavallo wskazywał na Pustynię Nitryjską jako na miejsce powstania kodeksuG. Cavallo, Richerche, p. 87-88, 93;