Tekst ewangeliczny dzielony jest według dwóch systemów. Pierwszy system dzieli według dłuższych jednostek, zwanych κεφαλαια (rozdziały), których numery umieszczone zostały na bocznych marginesach tekstu, a τιτλοι (tytuły rozdziałów) w górnym marginesie. Przed każdą Ewangelią umieszczono listę owych κεφαλαια (spis treści). Tekst dzielony jest także według krótszych jednostek, Sekcji Ammoniusza, których numery umieszczono na marginesie wraz z odniesieniami do Kanonów Euzebiusza (pisane pod numerami Sekcji Ammoniusza). Ponadto na marginesie oznaczone zostały teksty wykorzystywane do czytań liturgicznych.
Zawiera wiele korekt i not marginalnych zazwyczaj dodanych przez późniejszą rękę.
Posiada scholion przy Mt 27,16 komentujący imię Barabasza.
Tekst thumb|left|Tekst Łk 22,43-44 oznakowany asteryskiem Tekst kodeksu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną, jest bliski dla kodeksów V i W, z którymi współtworzy rodzinę tekstualną E. Hermann von Soden oznaczył ja przy pomocy symbolu K1, jego zdaniem jest to jedna z najstarszych podrodzin tekstu bizantyńskiego.