Jednak na liście greckich rękopisów paryskie fragmenty oznaczane są różnymi siglami (0113, 0125, 0139).

Karty z kolekcji Johna Pierponta Morgana zostały opisane przez Kennetha Willisa Clarka w 1937 roku, w opublikowanym przezeń katalogu greckich rękopisów przechowywanych w USA i zidentyfikowane jako część Kodeksu Borgianus. W 1963 roku Kurt Aland owe dwie karty wciągnął pod siglum 029 i odtąd pod tym siglum kryją się 23 karty kodeksu.

Borgianus jest cytowany we współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu Nestle-Alanda (NA26, NA27), (UBS4).

Zobacz też Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu Kodeks 070

Uwagi

Przypisy

Bibliografia Zdigitalizowane partie rękopisu

Wydania tekstu

Krytyczne wydania tekstu NT

[w skrócie NA25] [w skrócie NA26] [NA27] [UBS4]

Komentarze tekstualne do NT

Listy rękopisów NT

[jako LXV]

Opisy greckiej partii rękopisu

69–70 (Uncial 0139), 66, 71-72 (Uncial 029).

Opisy koptyjskiej partii rękopisu [0113, 0125, 0139] [jako 48] [jako Borgia LXV] [jako α & β ]

Inne opracowania

Kategoria:Biblioteka Watykańska Bor Kategoria:Manuskrypty biblijne z VI wieku Kategoria:Grecko-koptyjskie rękopisy NT