Jednak na liście greckich rękopisów paryskie fragmenty oznaczane są różnymi siglami (0113, 0125, 0139).
Karty z kolekcji Johna Pierponta Morgana zostały opisane przez Kennetha Willisa Clarka w 1937 roku, w opublikowanym przezeń katalogu greckich rękopisów przechowywanych w USA i zidentyfikowane jako część Kodeksu Borgianus. W 1963 roku Kurt Aland owe dwie karty wciągnął pod siglum 029 i odtąd pod tym siglum kryją się 23 karty kodeksu.
Borgianus jest cytowany we współczesnych krytycznych wydaniach greckiego Nowego Testamentu Nestle-Alanda (NA26, NA27), (UBS4).
Zobacz też Lista kodeksów majuskułowych Nowego Testamentu Kodeks 070
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Zdigitalizowane partie rękopisu
Wydania tekstu
Krytyczne wydania tekstu NT
[w skrócie NA25] [w skrócie NA26] [NA27] [UBS4]
Komentarze tekstualne do NT
Listy rękopisów NT
[jako LXV]
Opisy greckiej partii rękopisu
69–70 (Uncial 0139), 66, 71-72 (Uncial 029).
Opisy koptyjskiej partii rękopisu [0113, 0125, 0139] [jako 48] [jako Borgia LXV] [jako α & β ]
Inne opracowania
Kategoria:Biblioteka Watykańska Bor Kategoria:Manuskrypty biblijne z VI wieku Kategoria:Grecko-koptyjskie rękopisy NT