Codex Seidelianus I (Gregory-Aland no. Ge albo 011; Soden ε 87) – grecki rękopis Nowego Testamentu z tekstem czterech Ewangelii, pisany uncjałą na pergaminie. Paleograficznie datowany jest na IX wiek (albo X wiek). Nazwa pochodzi od odkrywcy. Nazywany też bywa Codex Wolfii A, od jego drugiego właściciela. Inna jego nazwa to Codex Harleianus. Tekst rękopisu reprezentuje bizantyńską tradycję tekstualną, jest nisko oceniany przez krytyków tekstu i w rezultacie rzadko cytowany we współczesnych wydaniach greckiego Nowego Testamentu.
Opis Kodeks zawiera cztery Ewangelie (z pewnymi lukami) na 252 pergaminowych kartach (25,7 cm na 21,5 cm)Według INTF rękopis liczy 251 kart. (). Karta 107. zachowała się w połowie. Trzy karty zostały uzupełnione na papierze, 154. uzupełniona została w XII wieku, a karty 65. oraz 243. w XIV wiekuHarley MS 5684. Digitised Manuscripts, British Library..