thumb|ANS w Moskwie, luty 2006 thumb Syntezator ANS – muzyczny instrument fotoelektroniczny, stworzony przez rosyjskiego inżyniera Jewgienija Murzina między 1937 a 1957 rokiem. Wynalazek Murzina opiera się na metodzie nagrywania fotooptycznego dźwięku, rozwiniętej i stosowanej w rosyjskiej kinematografii, umożliwiającej stworzenie dźwięku na podstawie graficznego obrazu fali dźwiękowej.
W syntezatorze ANS sinusoidy są generowane i drukowane na pięciu szklanych dyskach, przy użyciu technologii opracowanej przez Murzina. Każdy dysk ma nadrukowanych 144 osobnych ścieżek, co daje łącznie skalę 720 mikrotonów. Są one uszeregowane pionowo od najniższych częstotliwości (na dole) do najwyższych (na górze). Wygenerowane fale są następnie kierowane na tylną część syntezatora, składającą się ze szklanej, nieprzejrzystej (czarnej) płytki. Płytka ta pokryta jest czarnym werniksem mastyksowym. Użytkownik syntezatora może rysować na jej powierzchni, zdrapując czarną powłokę i pozwalając falom o określonej długości, odpowiadającej pewnym mikrotonom, na przejście przez płytkę. Po przeciwnej stronie do niej znajduje się pionowo ustawiony panel fotokomórek, połączonych ze wzmacniaczami.