Kościół Matki Boskiej Śnieżnej – kościół ojców bernardynów, który znajdował się w Tarnowie, u zbiegu ulic Bernardyńskiej i Szerokiej. Część przebudowanej świątyni wykorzystywana jest jako polskokatolicka kaplica parafii Podwyższenia Krzyża Świętego.
Historia Kościół zbudowany został w drugiej połowie XV wieku poza murami ówczesnego miasta z fundacji Jana Amora Tarnowskiego (Iuniora), który sprowadził bernardynów do Tarnowa w 1459 (pierwotnie zbudowano dla nich zapewne kościół drewniany, krótko istniejący, budowa murowanego zespołu trwała w latach 1468–1499).
Była to świątynia gotycka, jednonawowa, której elementem charakterystycznym było przewężenie oddzielające prezbiterium od nawy. Zbudowany obok klasztor posiadał cechy obronne. W XVII w. świątynię przebudowywano (m.in. po pożarze z 1614, dobudowano też barokową kaplicę Niepokalanego Poczęcia NMP oraz wieżę). Jeszcze w 1785 pochowano tutaj pierwszego biskupa tarnowskiego Jana Duwalla, ale krótko później, w 1789 władze austriackie zdecydowały o likwidacji klasztoru – bernardyni zostali przeniesieni do opuszczonego wcześniej klasztoru sióstr bernardynek, gdzie funkcjonują do dzisiaj.