Pałac zachwycał nie tylko architekturą, ale i nowoczesnością, między innymi był wyposażony w system centralnego ogrzewania a niedługo po wybudowaniu również elektryczność. Zaraz po rozpoczęciu II wojny światowej rodzina Dembińskich została z pałacu wyrzucona, obiekt zajęty został na siedzibę Wehrmachtu. Wraz z przesuwającym się frontem, pałac zajęty został na krótki czas przez wojska rosyjskie, gdzie zorganizowano lazaret. Po opuszczeniu, obiekt został prawie doszczętnie zdewastowany, pomimo planów zrównania z ziemią, zdecydowano obiekt odbudować z przeznaczeniem na szkołę rolniczą, która funkcjonowała w tym miejscu w latach 1947–1987. Następnie obiekt pozostawiony został jako nieużytek. Pierwsza decyzja administracyjna o wpisaniu dobra kultury do rejestru zabytków pochodzi z 20 marca 1984, nr rejestru 247/A/84 (dotyczy pałacu). 19 lipca 1985 wydano kolejną decyzję, o wpisaniu pod numerem rejestru 292/A/85 dobra kultury do rejestru zabytków (dotyczy parku otaczającego pałac). Ostatnia tego rodzaju decyzja nr 296/98 z dnia 7 maja 1998, uzupełnia dwie poprzednie precyzując granice zespołu pałacowo–parkowego w Borkowicach na łączną powierzchnię 9 2846 ha. Do decyzji załączono mapkę z zaznaczonym obszarem.