W latach 1732–1733 posłował do Stambułu by sprawdzić jak zachowa się Imperium Osmańskie w razie interwencji austriackiej czy rosyjskiej, jako że państwa te postanowiły w 1732 roku sprzeciwiać się utrzymaniu dynastii saskiej na tronie polskim. Prosił Portę w imieniu Stanisława Poniatowskiego regimentarza koronnego by poparła Stanisława Leszczyńskiego na tron Polski. Był członkiem konfederacji generalnej zawiązanej 27 kwietnia 1733 roku na sejmie konwokacyjnymKonfederacya generalna omnium ordinum Regni et Magni Ducatus Lithuaniae na konwokacyi generalney Warszawskiej uchwalona [...] 27 (słow. [...] kwietnia [...] 1733, s. 59.. Józef Sierakowski oddał głos na Stanisława Leszczyńskiego w elekcji we wrześniu 1733, podpisał się wówczas jako pułkownik pancerny. Po abdykacji Stanisława Leszczyńskiego (styczeń 1736) przyjechał do Warszawy pod koniec kwietnia 1736, zmuszony uznać Augusta III, wycofał się z życia politycznego.