Rozpoznanie Opracowano kryteria rozpoznania drżenia samoistnego: kryteria podstawowe: obustronne, pozycyjne lub kinetyczne (nie spoczynkowe), drżenie kończyn górnych brak innych objawów neurologicznych odosobnione lub współistniejące drżenie głowy, bez cech dystonii kryteria dodatkowe: czas trwania objawów powyżej trzech lat dodatni wywiad rodzinny ustępowanie zaburzeń po spożyciu alkoholu.
Rozpoznanie jest potwierdzone przy spełnionych kryteriach podstawowych, kryteria dodatkowe mają znaczenie pomocnicze (występują u >50% chorych). Różnicowanie W diagnostyce różnicowej drżenia samoistnego należy uwzględnić inne przyczyny drżenia: chorobę Parkinsona i inne przyczyny parkinsonizmu drżenie móżdżkowe dystonię drżenie psychogenne (zaburzenia konwersyjne) drżenie polekowe (kwas walproinowy, węglan litu, eufilina) drżenie toksyczne, np. w zatruciu toluenem drżenie rtęciowe drżenie metaboliczne, np. w nadczynności tarczycy, encefalopatii wątrobowej, hipoglikemii stres emocjonalny w zespole abstynencyjnym
Leczenie W leczeniu stosuje się propranolol i prymidon.