W okresie napadu badanie płynu mózgowo-rdzeniowego wykazuje pleocytozę, w pierwszej dobie jego trwania pojawiają się w nim też charakterystyczne dla tej choroby duże, jednojądrzaste komórki, zwane komórkami Mollareta (czasami mogą nie być obecne albo występować przy nawracającym chemicznym zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych wywołanym wyciekaniem łoju wytwarzanego przez potworniaka wewnątrzczaszkowego, chorobie Behçeta, sarkoidozie i gorączce Zachodniego Nilu). Występuje niewielkie zwiększenie stężenia białka przy prawidłowym poziomie glukozy. We wczesnym okresie występują duże komórki endotelialne. Objawy przechodzą, nie pozostawiając po sobie trwałych zaburzeń neurologicznych. Pomiędzy napadami nie występują żadne objawy.
Rozpoznanie Możliwe jest jedynie rozpoznanie różnicowe. Chorobę należy różnicować z rodzinną gorączką śródziemnomorską oraz postaciami neurologicznymi zespołu Sweeta i choroby Behçeta.
Leczenie Brak leczenia swoistego. Choroba czasami przechodzi samoistnie, więc leczenie nie jest potrzebne. Proponowano ciągłą terapię acyklowirem u niektórych chorych w celu zmniejszenia częstości napadów i poprawy jakości życia chorych oraz w celach profilaktycznych. Próbowano także terapii walacyklowirem i famcyklowirem, ale nie opublikowano badań potwierdzających ich skuteczność w prewencji napadów choroby.
Przypisy
Kategoria:Choroby układu nerwowego Kategoria:Rzadkie choroby