Spisek został dość szybko wykryty, a jego bezpośredni uczestnicy rozstrzelani. Wysockiego osadzono w osobnej celi i poddano obostrzonemu rygorowi więziennemu. Na przełomie 1842 i 1843 uzyskał od tamtejszych władz zezwolenie na wolne osiedlenie w AkatuiMarek Żukow-Karczewski, Syberyjskie losy Piotra Wysockiego, „Życie Literackie”, 27 XI 1988 r., nr 48 (1914), ss. 1, 13..
Po zamknięciu karyjskiego więzienia katorżniczego w 1890 roku, więzienie akatujskie przekształcono w katorgę dla więźniów politycznych.
W roku 1911 przekształcono je w więzienie dla kobiet, a latem 1917 – zlikwidowano. Zobacz też Nowy Akatuj Karyjskie więzienie katorżnicze
Przypisy
Kategoria:Więzienia w Rosji Kategoria:Imperium Rosyjskie