Do jego największych osiągnięć na tym polu należy zorganizowanie w latach 1992–1993 czterech wielkich ekspozycji Kunst aus Polen, prezentujących kilkudziesięciu malarzy związanych z Galerią Forma & Colour – w Duisburgu, Düsseldorfie, Kassel i Kolonii.
Uprawiał wszelkie rodzaje przedstawień – martwe natury, pejzaże, portrety, wielkie kompozycje figuralne – nadając im rozmaite formaty i stosując najróżniejsze techniki plastyczne: rysunek ołówkiem, linoryt, olej na płótnie, akwarelę na papierze. Często portretował bliskich i przyjaciół, chętnie malował uliczki Starej Pragi i Targówka, gdzie miał pracownię, oraz widoki Kazimierza nad Wisłą, w którym spędzał wakacje wraz ze swoją liczną rodziną. Jego obrazy pełne są nadnaturalnie żywych kolorów i bujnych kształtów, nie pozostawiających wątpliwości co do zmysłowej, materialnej realności przedstawianego świata. W tekstach teoretycznych i manifestach dawał wyraz przekonaniu o istnieniu metafizycznej podstawy bytu i – przeciwnemu tradycji awangardowej – poczuciu obowiązku wiernego (choć nie werystycznego) odtwarzania w sztuce widzialnego świata.
Zginął w wypadku samochodowym w Hamburgu w 1994 roku.