Pokój w Lodi – układ pokojowy podpisany w lombardzkim mieście Lodi 9 kwietnia 1454. Położył kres walkom między Wenecją a Mediolanem i ich sojusznikami, które trwały od początku XV w. 300px|thumb|Italia w 40 lat po pokoju w Lodi z granicami, które zasadniczo odzwierciedlają postanowienia traktatu

Tło Od kiedy Imperium Osmańskie swoją ekspansywną polityką zaczęło zagrażać posiadłościom i handlowi Wenecji na Wschodzie, ta zwróciła się bardziej ku Półwyspowi Apenińskiemu. Próbując podporządkować sobie najbliższe jej ziemie, Republika Wenecka starała się stworzyć strategiczne zaplecze surowcowe jak i bufor pomiędzy samym miastem a granicami Republiki. Tej polityce sprzeciwił się Mediolan, który po okresie niepewności politycznej, który nastąpił po śmierci Gian Galeazzo Viscontiego, znowu zaczął rosnąć w siłę pod władzą Filippa Marii Viscontiego.

Decydujące starcie między dwoma państwami miało miejsce pod Maclodio 12 października 1427 roku. Zwycięsko wyszła z niego Wenecja wspomagana przez Florencję i Sabaudię. Dowódcą zjednoczonych wojsk był Francesco Bussone, zwany conte di Carmagnola. Zwycięstwo Wenecji, które dało jej władzę nad ziemiami sięgającymi aż do rzeki Adda, nie położyło kresu walkom między dwoma państwami.