Swoje zadanie pełnił, chodząc prawie zawsze boso. Stopy miał poranione, a skórę na nich tak grubą, że gdy popękała, zszywał ją igłą i nicią. Nie lubił grzać się przy ogniu. Tłumaczył wtedy swemu ciału, które - podobnie jak św. Franciszek z Asyżu - nazywał „osiołkiem”: „Nie pójdziesz grzać się przy ogniu! Będziesz biegać dookoła niego aż się rozgrzejesz, ale do ognia nie pójdziesz, bo przy ogniu uczeń zaparł się swego Mistrza”.