Salomon Igel (ur. 24 grudnia 1889 w Złoczowie, zm. w 1942 we Lwowie) – polski filozof, psycholog i pedagog pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Syn Lejba i Ryfki z domu Tenenbaum (Tennenbaum). Ukończył studia na Uniwersytecie Lwowskim, następnie doktoryzował się tam pod kierunkiem Kazimierza Twardowskiego. Był jednym z przedstawicieli filozoficznej szkoły Twardowskiego. Pracował jako nauczyciel i dyrektor szkół ogólnokształcących we Lwowie. Przez wiele lat kierował lwowskim Żydowskim Towarzystwem Szkoły Ludowej i Średniej. Był aktywnym członkiem wielu organizacji społecznych, kulturalno-oświatowych i charytatywnych.
Zajmował się analizą uczuć, wrażeń zmysłowych i innych zjawisk psychicznych. Dużo publikował, również prace poświęcone pedagogice.
Popełnił samobójstwo, by uniknąć aresztowania przez gestapo.
Wybrane prace Stosunek uczuć do przedstawień ze względu na klasyfikację faktów psychicznych. Przegląd filozoficzny, 1919 z. 4. W sprawie nauki o zjawiskach zmysłowych., Przegląd filozoficzny, 1920. O przedmiotach zastępczych Przegląd filozoficzny 1929 z. 1/2. Dlaczego pragniemy przyjemności?