W 1951 roku przeniósł się do Londynu, gdzie współpracował z BBC. W 1956 roku powrócił do Indii i zajął opisywaniem języków szczepów żyjących w pasie granicznym między Indiami, Chinami i Birmą. Do Polski powrócił w roku 1957 i objął posadę lektora, a później wykładowcy. W 1962 roku otrzymał dyplom doktora nauk humanistycznych za rozpoczętą jeszcze przed wojną pracę na temat Antona Czechowa. Zmarł w roku 1969 zostawiając żonę Halinę, córkę Mirę i syna Devdana Bogdana Ghoshala. Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 49-6-16).
Dorobek Do dorobku Hiranmoya Ghoshala należy dziewięć książek w języku bengalskim, dwie w angielskim, liczne opowiadania, artykuły i recenzje. Przełożył na język bengalski wiele klasycznych pozycji literatury polskiej, między innymi Quo vadis Henryka Sienkiewicza, Chłopów Władysława Reymonta i nowele Bolesława Prusa. Jego dwie książki opisujące wojnę w Polsce i początki okupacji, Mahattara yuddher prathama adhyaya oraz Kulturkampf ukazały się w Polsce pod wspólnym tytułem Księga Walhalli.
Przypisy
Bibliografia Hiranmoy Ghoshal, „Księga Walhalli”, Wydawnictwo MON, Warszawa 1971.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Urodzeni w 1908 Kategoria:Zmarli w 1969 Kategoria:Indyjscy prozaicy Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Ludzie urodzeni w Kolkacie