Mikołaj Jaśkiewicz pseud. i krypt.: Eudoxus Dobrowierski; Philalethes Prawdzicki; X. J., (ur. 1717 na Rusi, zm. 23 lutego 1779 w Łowiczu) – poeta, moralista, tłumacz, kaznodzieja i pisarz religijny pochodzenia ormiańskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie ormiańskiej herbu Sulima, osiadłej na Rusi. Około roku 1737 został księdzem (nie był jezuitą, choć niektórzy biografowie mylili go z, o 26 lat starszym, Mikołajem Juśkiewiczem, jezuitą, tłumaczem Szkoły pobożności Ignacego Loyoli). Kanonik warszawski (już od roku 1762), w latach 1767-1770 pełnił funkcję sufragana kanonii kijowskiej, będąc równocześnie kanonikiem kapituły chełmskiej, a później chełmskiej i łowickiej. Łączyły go dość zażyłe stosunki z rodziną Józefa Jana Kantego Ossolińskiego wojewody wołyńskiego, z J. A. Załuskim (od roku 1759) oraz J. E. Minasowiczem, dzięki któremu został jednym ze współpracowników czasopisma Monitor (1769, 1776).
Twórczość thumb|Druk religijny Mikołaja Jaskiewicza wydany w Łowiczu w 1779 roku. Autor rozprawy Polityk chrześcijański, albo przestrogi i uwagi chrześcijańsko-polityczne wszelkiemu stanowi służące... (Warszawa 1757), skierowanej przeciw deizmowi i oświeceniowemu racjonalizmowi. Autor przekładu na język polski dzieła Bossueta Wykład nauki katolickiej...