Kefar Witkin (hebr. כפר ויתקין) – moszaw położony w samorządzie regionu Emek Chefer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu.

Leży na równinie Szaron na południe od miasta Hadera, w otoczeniu moszawów Bet Cherut, Eljasziw, Kefar ha-Ro’e, Ge’ule Teman i Bet Jannaj, oraz wioski Chofit.

Historia Pierwotna osada została założona w 1930 przez grupę 20 żydowskich osadników, którzy zamieszkali w starym opuszczonym domu z kamieni. Osada nazywała się Bet ha-Riszonim. W następnych latach rozpoczęto budowę budynków mieszkalnych. Gdy w 1933 osadnicy wprowadzili się do nowych domów, oficjalnie utworzono moszaw nazwany na cześć Josefa Witkina, przywódcy ruchu robotniczego.

20 czerwca 1948 do wybrzeża Palestyny w rejonie Kefar Witkin przypłynął statek „Altalena”. Na jego pokładzie znajdowało się około 1000 nielegalnych imigrantów z Francji oraz duże ilości broni zakupionej na zachodzie przez żydowską organizację militarną Irgun. Siły Obronne Izraela zezwoliły imigrantom zejść na ląd, lecz od Irgunu zażądały oddania całej broni. Władze izraelskie nie chciały dopuścić, by w żydowskim państwie istniały różne formacje zbrojne i zdecydowanie zwalczały wszystkie grupy, które nie chciały podporządkować się rządowi i wejść w skład regularnej armii.