11 sierpnia tego roku stanął na czele 3 Armii, a 9 września objął dowództwo nad 7 Armią i sprawował je do 3 grudnia 1917. Ranny w walkach.

Po rewolucji lutowej 1917 był typowany na dowódcę polskich formacji wojskowych w Rosji. Wobec sprzeciwu Związku Wojskowego Polaków kandydatura upadła (przeszedł na prawosławie i do polskości nie przyznawał się).

W 1918 dobrowolnie wstąpił do Armii Czerwonej. 17 kwietnia 1918 był członkiem Wyższej Komisji Kwalifikacyjnej i Wojskowej Komisji Historycznej RKKA oraz redaktorem Oddziału Literatury Wojskowej przy Rewolucyjnej Radzie Wojskowej Republiki (Реввоенсовет Республики). Figurował w spisach Sztabu Generalnego RKKA z 15 kwietnia, 15 lipca i 15 listopada 1919 oraz 15 maja 7 sierpnia i z października 1920, a także 12 kwietnia 1921. Według niektórych danych rosyjskich generał Cichowicz w 1920, w czasie wojny polsko-bolszewickiej miał być aresztowany przez Czeka, a w czerwcu 1921 wrócić do Polski.