Tej samej nocy zwołana została w trybie natychmiastowym komisja złożona z wyższych oficerów, na której postanowiono, że Alfred Redl, do niedawna przewidywany na stanowisko ministra wojny, musi umrzeć tej nocy. Prawdopodobnie sam cesarz po odebraniu informacji o zdemaskowaniu szpiega powiedział: Załatwić tak, by nikt się nie dowiedział. Sam Redl, który już wiedział, że został zdemaskowany – załamał się. Próbował pozbyć się kompromitujących go listów i dokumentów, lecz ich szczątki zostały natychmiast znalezione i dostarczone do sztabu generalnego, gdzie grafolodzy zidentyfikowali jego pismo. Oficerowie, którzy zostali wysłani w celu „pozbycia się” szpiega, zastali go w hotelu piszącego listy pożegnalne. Przedstawili mu dowody zdrady, nakłonili go do podpisania rezygnacji z szarży wojskowej i wystąpienia z armii. Na koniec pozostawili mu w pokoju hotelowym pistolet, którym 25 maja 1913 o godzinie drugiej nad ranem popełnił samobójstwo.
Jego pogrzeb odbył się w Wiedniu bez asysty duchowieństwa i honorów wojskowych przysługujących wyższemu oficerowi.