Michaił Sergiejewicz Łunin (ros. Михаи́л Серге́евич Лу́нин, ur. w Sankt Petersburgu, zm. w Akatujskiem więzieniu katorżniczym w pobliżu miasta Czyta na dalekiej Syberii) – Dekabrysta, podpułkownik Gwardii Imperium Rosyjskiego (rus. Гвардия Российской Империи), działacz , tajnej organizacji dekabrystów (rus. Северное общество).
Życiorys Michaił Sergiejewicz Łunin urodził się w rodzinie bogatego właściciela ziemskiego, mającego we władaniu 1200 „dusz”, Sergeja Michajłowicza Łunina. Odebrał doskonałe wykształcenie, władał językiem francuskim, angielskim, polskim, łaciną i greką. Służył w kawalerii.
Brał udział kilku historycznych bitwach, w tym w bitwie pod Austerlitz, gdzie odznaczył się wyjątkową odwagą. W 1815 roku Łunin odszedł ze służby państwowej, wyjechał z Rosji i rok mieszkał w Paryżu, gdzie żył z udzielania korepetycji i pracując jako adwokat. Także w Paryżu poznał Henriego de Saint-Simon i przeszedł na katolicyzm. mały|Herb Łuninów („Ostoja”) W 1817 po śmierci ojca odziedziczył sporą fortunę, w związku z czym wrócił do Rosji. W Petersburgu przystąpił do Sojuszu ratunku (rus.: Союз спасения), następnie był jednym z założycieli Sojuszu dobroczynności (rus.: Союз благоденствия), a po zakończeniu jego działalności do stowarzyszenia .