thumb|upright=1.8|Łuk Łuk – neurobalistyczna broń miotająca, składająca się z łęczyska i cięciwy. Ręczne napięcie cięciwy i jej zwolnienie dzięki wykorzystaniu energii sprężystości łęczyska doprowadza do wystrzelania pocisku (strzały).
Jedna z najstarszych broni miotających, znana ludzkości od co najmniej 35 tys. lat, choć rozkwit jej używania miał miejsce w okresie środkowego mezolitu około 10 tys. lat p.n.e. Pierwsze urządzenie w dziejach człowieka służące do magazynowania energii mechanicznej.
Budowa thumb|upright=0.5|1. Majdan2. Ramię łuku3. Cięciwa Łuk składa się ze sprężystego pręta lub listwy, zwanego łęczyskiem, oraz linki łączącej oba końce pręta, zwanej cięciwą, która jest przymocowana do łuku w miejscach zwanych gryfami.
Pociskiem jest strzała, czyli cienki i długi pręt, który jest wystrzeliwany z łuku.
Łęczyska łuku muszą być wykonane z elastycznego materiału, który jest w stanie ulegać odwracalnemu odkształceniu poprzez ręczne naciągnięcie cięciwy.
Cięciwa musi być stosunkowo cienką (ale nie przesadnie) nierozciągliwą linką, na tyle wytrzymałą, aby nie pękać w momencie prostowania łęczyska po strzale.
Strzała musi być na tyle długa, aby wystawać choć trochę za łęczysko w momencie pełnego naciągnięcia cięciwy.