Tadeusz Stanisław Kirchner (ur. 7 maja 1891 w Chwałowicach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – polski lekkoatleta, czterokrotny medalista mistrzostw Polski, działacz sportowy, kapitan saperów Wojska Polskiego, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Urodził się jako syn Bolesława i Marii z Krupnickich. Ukończył II Gimnazjum Realne we Lwowie w 1910. Studiował na Wydziale Architektury Politechniki Lwowskiej (zaliczył 7 semestrów w latach 1910–1914 i 1919–1920). Ukończył austriacką szkołę oficerską w Gleichenbergu. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach cesarsko–królewskiej Obrony Krajowej. Jego oddziałem macierzystym był pułk strzelców nr 19. Na stopień chorążego rezerwy został mianowany ze starszeństwem z 1 października 1916.
Służył w Wojsku Polskim od 15 lutego 1919. Służył wówczas w batalionie saperów w Przemyślu. Od marca do lipca 1920 był w grupie przygotowującej się do startu w Igrzyskach Olimpijskich w Antwerpii. Wybuch wojny polsko-bolszewickiej uniemożliwił wyjazd na igrzyska. Kirchner walczył w grupie inżynierskiej nr 5 we Lwowie jako oficer fortyfikacyjny. Później był oficerem 9 pułku saperów i 6 pułku saperów. 19 marca 1928 został mianowany na stopień kapitana ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 21.