W czerwcu 1932 Riutin i grupa działaczy WKP(b) niższego szczebla napisali Odezwę do wszystkich członków WKP(b). Pisano w niej o zniszczeniu wsi, upadku autentycznego planowania, rządach bezprawia i terroru sprawowanych przez niegodziwych przebiegłych ludzi bez zasad gotowych na rozkaz z góry zmienić zdanie dziesięć razy, karierowiczów, pochlebców i lokajów. Sztuka została stłamszona, prasa stała się w rękach Stalina i jego kliki monstrualną fabryką kłamstw. Odezwa stwierdzała: Stalin i jego klika nie zechcą i nie potrafią dobrowolnie oddać swoich stanowisk, muszą więc być usunięci siłą i trzeba to zrobić jak najszybciej. Odezwę pokazano najpierw młodym bucharinowcom, później przeczytali ją m.in. Grigorij Zinowiew, Lew Kamieniew i Nikołaj Ugłanow. Stalin uznał odezwę za wezwanie do zamordowania go. 23 września 1932 Riutin został ponownie wykluczony z WKP(b) i aresztowany. Stalin liczył prawdopodobnie, że OGPU dokona samodzielnie egzekucji Riutina, bez angażowania władz politycznych, to jednak przedstawiło sprawę Politbiuru WKP(b). Na forum Politbiura Siergiej Kirow wystąpił szczególnie gwałtownie przeciwko zastosowaniu kary śmierci. Co więcej przekonał do swego poglądu PolitbiuroBoris Nikołajewski, List starego bolszewika (oparty na relacji Nikołaja Bucharina z 1936) za Robert Conquest, Wielki Terror, Warszawa 1997, s.35..