Sza’alwim (hebr.: שעלבים) – religijny kibuc położony w samorządzie regionu Gezer, w Dystrykcie Centralnym, w Izraelu.
Leży w Dolinie Ajalon w Szefeli, w otoczeniu moszawów Miszmar Ajjalon, Kefar Bin Nun i wioski Nof Ajjalon. Członek Ruchu Kibuców (Ha-Tenu’a ha-Kibbucit).
Historia Prace archeologiczne odkryły na wzgórzu Tell Sza’alwim pozostałości starożytnej osady pochodzącej z epoki brązu (III tysiąclecie p.n.e.). Znaleziono tutaj dwa grobowce oraz kamienny mur. Na południe od obecnej osady odnaleziono kompleks ruin pochodzący z okresów rzymskiego i bizantyjskiego. Znajdują się tutaj między innymi trzy kamienne cysterny na wodę. Odnalezione pozostałości wskazują na prowadzoną działalność rolniczą w regionie.
Trudno jest ustalić czas powstania arabskiej wioski Salbit, ale musiało to być pod panowaniem osmańskim. Jej mieszkańcy uciekli podczas wojny o niepodległość w 1948.
Współczesny kibuc został założony 13 sierpnia 1951, jako osada obronno-rolnicza ruchu Nahal. Z powodu bliskości granicy jordańskiej kibuc był obiektem częstych napadów rabunkowych i terrorystycznych. Sytuacja uspokoiła się dopiero po wojnie sześciodniowej w 1967.