thumb|Obraz w mikroskopie elektronowym transmisyjnym wirionów wirusa Nipah, wyizolowanych z płynu mózgowo-rdzeniowego. Wirus Nipah – paramyksowirus zaliczany razem z wirusem Hendra do rodzaju Henipavirus, wywołujący chorobę Nipah. Wirus ten przenoszony jest przez nietoperze owocożerne z rodzaju Pteropus.
Nazwany od wioski Sungai Nipah w Malezji, gdzie wyizolowano go po raz pierwszy u człowieka. Wirus o długości 150–200 nm, nitkowatym kształcie, otoczce z wypustkami i ujemnej polaryzacji. Materiał genetyczny stanowi jednoniciowe RNA o długości ok. 18,2 kb, które koduje 6 białek: nukleoproteinę, fosfoproteinę, białko matrix, białko fuzyjne, glikoproteinę wiążącą, polimerazę RNA. Oprócz tych białek strukturalnych, w materiale genetycznym wirusa są geny kodujące trzy białka niestrukturalneGliński, Z., & Żmuda, A. (2020). Wirus Nipah – zagrożenie dla hodowli, zoonoza, broń biologiczna. Życie Weterynaryjne, 95(02), 69–73..
Wirus jest wrażliwy na działanie rozpuszczalników tłuszczów i pH 3,0, 2% ług sodowy, 3,5% chloraminę i 2,0% formalinę, ginie w temperaturze 100 °C po około 15 min, a w warunkach 50 °C po 30 min.