Kononenko).
W 1942 władze niemieckie zlikwidowały UCzCh, a jego funkcje przejął oddział opieki społecznej przy Ukraińskim Komitecie Centralnym.
W latach 1943–1949 pod nazwą Ukraińskiego Czerwonego Krzyża działała służba zdrowia Ukraińskiej Powstańczej Armii, pod kierownictwem Kateryny Zaryćkiej.
Po 1945 w Niemczech i Austrii podjęto kilka prób reaktywacji UCzCh. Na zjeździe 10 października 1945 w Monachium wybrano jego zarząd (przewodniczący Wiktor Andrijewski, prezes zarządu T. Worobeć), ale pod sowieckim naciskiem, władze amerykańskiej strefy okupacyjnej zabroniły używać nazwy Ukraiński Czerwony Krzyż. Dlatego też organizację przemianowano na Służbę Sanitarno-Charytatywną (SChS), a w 1949 na Ukraińską Służbę Medyczno-Charytatywną (UMChS).
Po wojnie również w USRR działały organizacje humanitarne, które po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę połączyły się z ukraińską częścią Radzieckiego Czerwonego Krzyża w 1992, tworząc nowy Ukraiński Czerwony Krzyż.
Przypisy
Bibliografia Mazur, Grzegorz; Skwara, Jerzy; Węgierski, Jerzy: Kronika 2350 dni wojny i okupacji Lwowa: 1 IX 1939 – 5 II 1946. Katowice: „Unia”, 2007, .
Kategoria:Ukraińskie organizacje Kategoria:Czerwony Krzyż i Czerwony Półksiężyc