W 1926 roku na całym obszarze dzisiejszych Indii było mniej niż 70 głosicieli. W lipcu 1926 roku przybył do tego kraju – jako misjonarz – pochodzący z Wielkiej Brytanii Edwin Skinner, który przez następne 50 lat był tam koordynatorem powstałego wówczas Biura Oddziału. Indyjskie Biuro początkowo nadzorowało działalność ewangelizacyjną w Indiach, na Cejlonie, w Persji, Afganistanie i Birmie. Wraz z Edwinem Skinnerem przybył także jako misjonarz George Wright. Wkrótce obaj nadzorowali działalność głosicieli w Indiach, na Cejlonie, w Persji, Afganistanie i Birmie. Skinner odbywał liczne podróże misyjne po całym kraju – najpierw koleją, a potem specjalnie przystosowanym do tego samochodem. Początkowo głoszono głównie anglojęzycznym wyznawcom chrześcijaństwa. W 1928 roku 54 głosicieli z Trawankoru w Kerali, zorganizowało 550 zebrań publicznych, z których skorzystało około 40 000 osób.
W roku 1929 przybyło do Indii czterech kolejnych głosicieli z Wielkiej Brytanii. Trzech dalszych dotarło z Anglii do Bombaju w roku 1931. Podejmowali oni liczne wyprawy w różne rejony kraju, rozprowadzając publikacje religijne w j.