Działalność misjonarska W roku 1947 do Indii przybyli pierwsi misjonarze – absolwenci Biblijnej Szkoły Strażnicy – Gilead. Wkrótce przybyło kolejnych dziesięciu, a w następnych latach – wielu innych. W Tiruchirapalli otwarto jeden z domów misjonarskich. W związku z planowanym ogólnoświatowym rozwojem działalności Indie odwiedził również prezes Towarzystwa Strażnica, Nathan H. Knorr. W 1949 roku liczba głosicieli wynosiła 293, rok później 400, w roku 1951 – 500, a w roku 1957 – 1000.
Na początku lat 50. XX wieku w Bombaju utworzono pierwszy zbór Świadków Jehowy, posługujących się językiem kannada. Pod koniec lat 50. w wielu miejscach w kraju wyświetlano publicznie film Społeczeństwo Nowego Świata w działaniu.
W 1955 roku Dick Cotterill, absolwent Szkoły Gilead, został mianowany pierwszym nadzorcą obwodu w Indiach. Pełnił tę służbę aż do śmierci w roku 1988. W grudniu 1956 roku Nathan H. Knorr i Frederick W. Franz brali udział w zgromadzeniu w Bombaju, na które przybyło 1080 osób, a 65 zostało ochrzczonych. W roku 1957 pionierzy specjalni rozpoczęli działalność w języku konkani, dwa lata później powstał pierwszy zbór w tym języku. W roku 1960 po raz pierwszy powołano nadzorcę okręgu. Od roku 1966 obowiązuje zakaz przyjazdu do Indii zagranicznych misjonarzy Świadków Jehowy.