W roku 1976 obronił pracę doktorską pt. Formalna analiza modelowania cybernetycznego. Od tej pory praca naukowo-dydaktyczna I. Sierockiego była związana z Zakładem Podstaw Cybernetyki i Robotyki Instytutu Cybernetyki Technicznej Politechniki Wrocławskiej. W międzyczasie prowadził również zajęcia dydaktyczne w Instytucie Filozofii Uniwersytetu Wrocławskiego oraz na Uniwersytetach w Linzu (Austria) i Karlsruhe (Niemcy). W roku 2004 I. Sierocki uzyskuje tytuł dr hab. nauk filozoficznych na podstawie monografii Metodologiczna analiza identyfikacji czarnej skrzynki. Gra w czarną skrzynkę. W tym samym roku zostaje profesorem w Dolnośląskiej Szkole Wyższej, gdzie na Wydziale Nauk Społecznych i Dziennikarstwa wykłada logikę i semiotykę.
Prace naukowe Zainteresowania naukowe I. Sierockiego dotyczą filozoficzno-logicznych podstaw cybernetyki, teorii systemów i sztucznej inteligencji. Jest on autorem bądź współautorem blisko 100 prac naukowych i raportów badawczych. Kilkanaście z nich zostało opublikowanych w czasopismach z tzw. listy filadelfijskiej, m.in. w „International Journal of General System”. Za swoje osiągnięcia naukowe uzyskiwał Nagrody Ministra, Rektora i Dziekana.