Konflikt z kierownictwem Partii Pracy Lata 70. i 80. były kolejnym okresem imponującego wzrostu Militant, która stała się najpoważniejszą organizacją trockistowską w Wielkiej Brytanii i jedną z ważniejszych na świecie. Trockiści byli jedną z większych frakcji Partii Pracy, zajmowali ważną pozycję w związkach zawodowych oraz praktycznie kontrolowali partyjną młodzieżówkę. Nie było to w smak kierownictwu partii, które poprzez szereg działań doprowadziło do usunięcia z Partii Pracy grupy czołowych działaczy Militant. Peter Taaffe musiał odejść razem z Tedem Grantem, Keithem Dickinsonem, Lynn Walsh oraz Clare Doyle, zatem całą redakcją biuletynu MilitantPeter Taaffe o wyrzuceniu z Partii Pracy. Podobne manewry doprowadziły do zniszczenia silnego ośrodka Militant w Liverpoolu, gdzie frakcja kontrolowała radę miejską. Peter Taaffe zaczął wówczas otwarcie głosić bezsens dalszego pozostawania w Partii Pracy, uważając, że trockiści będą w stanie pozyskać poparcie mas także (czy nawet w szczególności) wtedy, gdy opuszczą partię, która porzuciła tradycyjne rozumienie lewicowościMiędzynarodowa Tendencja Marksistowska o działalności Petera Taaffe.