W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych przygotował wiele audycji radiowych z własnymi przekładami dzieł sławnych poetów z całego świata (w których często dawał wyraz swojemu upodobaniu do mistyfikacji, posługując się wielokrotnie utworami własnymi). W 1981–85, wraz z Václavem Vokolkiem, redagował samizdatowy przegląd literacki „Almanach”. Niektóre wiersze Wernischa zostały wykorzystane w utworach muzycznych opozycyjnego zespołu The Plastic People of the Universe. Wernisch tworzy także kolaże, którymi np. ilustrował publikacje Martina Reinera.
W 2002 został odznaczony Medalem Za Zasługi I stopnia, a w 2012 Nagrodą Państwową za całokształt. W 2018 otrzymał Nagrodę Franza Kafki, rok później został wyróżniony nagrodą Magnesia Litera w kategorii poezja. Jego książki były tłumaczone na niemiecki, włoski, ukraiński, bośniacki oraz angielski. Na polski tłumaczyli jego twórczość Leszek Engelking (wybory i antologie), Zbigniew Machej (w „Literaturze na Świecie” i „Dekadzie Literackiej”) i Franciszek Nastulczyk.