Niszczyciele zapewniały także wsparcie ratownicze dla uszkodzonych i zatopionych jednostek. Gdy brytyjski parowiec SS „Karina” został storpedowany i zatopiony przez niemiecki SM UC-75 17 sierpnia 1917 roku „Conyngham” uratował 39 rozbitków. Podobną akcję ratunkową prowadził po zatopieniu brytyjskiego SS „Hartland” 22 listopada, gdy ten został storpedowany przez U-97. Tym razem uratowano 30 członków załogi.

Gdy brytyjski krążownik pomocniczy SS „Orama” i dziesięć niszczycieli (w tym „Conyngham”) eskortowało konwój 12 parowców zmierzających na wschód, 19 października konwój został zaatakowany przez niemiecki okręt podwodny U-62, który wynurzył się wewnątrz grupy. Okręt wystrzelił torpedy w kierunku „Oramy”, zatapiając jednostkę. Obserwatorzy na niszczycielu amerykańskim zauważyli peryskop i szybko przeprowadzili atak bombami głębinowymi w miejscu, gdzie niemiecki okręt się zanurzył. Po ataku na powierzchnię wypłynęła ropa i szczątkiGibson and Prendergast, s. 221.. Oficer dowodzący niszczycielem został nagrodzony pochwałą za swoją akcję, a brytyjska Admiralicja przyznała niszczycielowi „prawdopodobne zatopienie” okrętu podwodnego. U-62 jednak przetrwał atak.