USS Paulding (DD-22) – amerykański niszczyciel, okręt główny typu Paulding będący w służbie United States Navy w czasie I wojny światowej. Po wojnie służył w United States Coast Guard jako CG-17. Nazwa okrętu pochodziła od kontradmirała Hirama A. Pauldinga USN (1797–1878).
Stępkę okrętu położono 24 lipca 1909 w stoczni Bath Iron Works. Zwodowano go 12 kwietnia 1910, matką chrzestną była Emma Paulding. Jednostka weszła do służby 29 września 1910, pierwszym dowódcą został Lieutenant Commander Yates Stirling, Jr.
Okręt został przydzielony do Flotylli Torpedowej Atlantyku (ang. Atlantic Torpedo Fleet) i operował głównie z portów wschodniego wybrzeża USA. Taką służbę pełnił do czasu wejścia Stanów Zjednoczonych do I wojny światowej. W kwietniu 1917 okręt patrolował wybrzeże Nowej Anglii, w maju został przygotowany do służby zamorskiej. 21 maja niszczyciel wyszedł w drogę do Wielkiej Brytanii i dotarł do Queenstown w Irlandii. Jego głównym zadaniem było eskortowanie konwojów płynących z USA do Wielkiej Brytanii i Francji przed niemieckimi okrętami podwodnymi. „Paulding” wrócił do Stanów Zjednoczonych po podpisaniu rozejmu.