Wygląd zewnętrzny Kościół to budowla zbudowana na planie prostokąta, z niewielkim uskokiem w ścianie północnej. Zbudowany z cegły, z niewielką ilością kamieni polnych w ścianach północnej i zachodniej. Dach dwuspadowy, kryty blachą z ażurową wieżyczką na sygnaturkę, zwieńczoną cebulastym, blaszanym hełmem. Szczyty wschodni i zachodni – barokowe, za spływami wolutowymi, rozczłonkowane toskańskimi pilastrami. Wschodni zwieńczony półkolistym naczółkiem, zachodni – trójkątnym.
Przykościelny cmentarz Wokół kościoła znajdował się cmentarz. Początkowo chowano na nim zmarłych ze szpitala. Po jego likwidacji, wykorzystywany jako miejsce pochówku mieszkańców parafii. Na zewnątrz kościoła, jak i wewnątrz nie zachował się żaden nagrobek ani epitafium. Jednak do 2006 roku, wewnątrz, na ścianie północnej wisiała tablica epitafijna Marty z Wałęskich Frankowskiej (zm. 1841) i po niej brak dzisiaj śladu.
Funkcja Po likwidacji szpitala w XIX wieku kościół przeszedł pod administrację proboszcza sierpeckiego. On sam wprowadził się do plebanii (kościół farny stoi kilkaset metrów dalej). Po reformie administracyjnej z 1981 roku kościół został uznany za filię parafii św.