Bitwa o Fort Sumter – pierwsza bitwa wojny secesyjnej, stoczona w dniach 12–14 kwietnia 1861 roku na terenie obecnego hrabstwa Charleston w Karolinie Południowej pomiędzy Skonfederowanymi Stanami Ameryki a USA.

Przyczyny W odpowiedzi na wybór Abrahama Lincolna na prezydenta, w listopadzie 1860, Karolina Południowa ogłosiła 20 grudnia secesję. W następnych tygodniach odłączyły się kolejne stany Południa, w sumie siedem. 7 lutego 1861 utworzyły one Skonfederowane Stany Ameryki. Znikoma reakcja rządu federalnego Stanów Zjednoczonych na toczące się wypadki była z jednej strony spowodowana nieudolnością ustępującego prezydenta, Jamesa Buchanana, z drugiej zaś strony administracja żywiła nadzieję, że konflikt uda się przerwać na drodze kompromisu politycznego.

Sytuację zaostrzyła chęć przejęcia przez Konfederację obiektów wojskowych rządu federalnego leżących na jej terytorium. Placówek było niewiele w związku z mało liczebną armią w czasach pokoju. Większość infrastruktury Konfederaci przejęli pokojowo. Wyjątkami były cztery forty, pośród których najważniejszym był Fort Sumter. Strzegł on wejścia do portu jednego z najważniejszych miast Południa – Charleston.