Nie został on zrealizowany, nowoczesną kanalizację zbudowano dopiero w 1936.
Był również naczelnym inżynierem budowy elektrowni wodnych na rzekach: Swir i Wołchow. Po rewolucji październikowej Szawernowski osiadł w Polsce, gdzie w latach 30. zaprojektował port wojenny w Helu. Z jego nazwiskiem związana była ponadto budowa nabrzeży na Westerplatte oraz projekt basenu portu wojennego w Gdyni. Przez pewien czas pracował jako naczelnik wydziału w Urzędzie Morskim w Gdyni. Kierował także Biurem Studiów Departamentu Morskiego w Ministerstwie Przemysłu i Handlu.
We wrześniu 1944 w czasie powstania warszawskiego poniósł śmierć w zbombardowanym domu. Tradycje inżynierskie kontynuował syn Włodzimierza Piotr Szawernowski (1901–1975), specjalista w dziedzinie pogłębiarstwa, profesor w Instytucie Morskim w Gdańsku, wykładowca Szkoły Inżynierskiej w Szczecinie i Politechniki Gdańskiej.
Przypisy
Bibliografia Polski Słownik Biograficzny, Warszawa-Kraków, 2010, tom 47, strony 166-168
Kategoria:Budowniczowie Gdyni Kategoria:Ludzie urodzeni w Tallinnie Kategoria:Ofiary cywilne w powstaniu warszawskim Kategoria:Polscy inżynierowie Kategoria:Polscy inżynierowie hydrotechnicy Kategoria:Absolwenci Instytutu Inżynierów Cywilnych cesarza Mikołaja I Kategoria:Urodzeni w 1872 Kategoria:Urzędnicy Ministerstwa Przemysłu i Handlu (II Rzeczpospolita) Kategoria:Zmarli w 1944