Warunek I stanu granicznego:
gdzie: – obliczeniowa wartość obciążenia, – odpór graniczny podłoża, – współczynnik korekcyjny (zależny od metody wyznaczania parametrów geotechnicznych i metody obliczania ).
Ogólny wzór na nośność posadowień bezpośrednich został podany w 1943 przez Karla Terzaghi’ego.
Dla stóp kwadratowych:
Dla ław fundamentowych:
Dla stóp kolistych:
gdzie:
dla dla
– spoistość efektywna, – pionowe naprężenie efektywne na głębokości posadowienia, – efektywne obciążenie, gdy grunt jest nawodniony lub całkowite gdy nie nawodniony, – szerokość lub średnica posadowienia, – efektywny kąt tarcia wewnętrznego, – współczynnik parcia biernego (odporu), który uzyskuje się z tabeli.
{| class="wikitable" |φ′ || 0° || 5° || 10° || 15° || 20° || 25° || 30° || 35° || 40° || 45° |- |Kpγ || 10,2 || 12,3 || 14,2 || 18,3 || 25,1 || 35,0 || 51,9 || 81,9 || 141,0 || 298,0
Poniższe uproszczenie daje dokładność w granicach 10%:
II stan graniczny Na terenie charakteryzującym się gruntem o znacznej ściśliwości (np.