Do tego czasu kilku głosicieli opuściło Sudan. W czerwcu 1956 roku, z powodu wpływu koptyjskich księży i islamskich mułłów, rząd oddalił prośbę o zalegalizowanie działalności. W 1959 roku Sąd w Chartumie dwa razy oddalił wniosek policji o ukaranie pionierki Mary Girgis za rzekome krzewienie syjonizmu i za działalność kaznodziejską. W maju 1959 Świadków Jehowy w Sudanie odwiedził Nathan H. Knorr.
W roku 1960 zanotowano liczbę 20 głosicieli, w następnym roku – 29, a w roku 1962 – 37. W latach 60. XX wieku miejscowych głosicieli odwiedzali misjonarze z innych krajów. W roku 1965 nadzór nad działalnością w Sudanie przejęło nowo otwarte Biuro Oddziału w Kenii. W 1969 roku 11 spośród 49 sudańskich Świadków Jehowy, uczestniczyło w kongresach międzynarodowych pod hasłem „Pokój na ziemi” w Nowym Jorku i w Monachium, a w następnych latach w kongresach zorganizowanych w krajach afrykańskich i europejskich. W 1973 roku przekroczono liczbę 100 głosicieli, należących do 3 zborów. W połowie lat 70. XX wieku zdarzały się przypadki przesłuchiwań przez policję. Pod koniec lat 70. XX wieku miejscowych Świadków Jehowy kilkakrotnie odwiedzał misjonarz, Willie Davis, który wcześniej prowadził działalność religijną w Etiopii.