Komitet Jedności i Postępu (, od 1909 Partia Jedności i Postępu, tur. İttihad ve Terakki Fırkası) – młodoturecka tajna organizacja polityczna utworzona 6 lutego 1889 roku w Konstantynopolu, 22 września 1909 przekształcona w oficjalną partię polityczną. Miała decydujący wpływ na życie polityczne Imperium Osmańskiego w latach 1908-1918. Rozwiązana po zakończeniu I wojny światowej w 1918 roku przez sąd wojskowy na polecenie sułtana Mehmeda VI.
Utworzenie Komitetu Jedności i Postępu W 1889 roku grupa studentów Wojskowej Szkoły Medycznej (Mekteb-i Tıbbiye-i Askeriye) zawiązała tajną organizację mającą na celu detronizację sułtana Abdülhamida II. Inicjatorem spisku był Albańczyk Ibrahim Temo, Czerkies Mehmed Reşid oraz dwóch Kurdów: Abdullah Cevdet i Ishak Sükuti. Ta mała grupka konspiratorów powołała organizację zwaną Postęp i Jedność (Terakki ve Ittihad), która już w nazwie akcentowała dwa zasadnicze cele: postęp rozumiany jako modernizacja państwa, dorównanie cywilizacyjne Europie, a więc europeizacja kraju oraz jedność, czyli obrona integralności państwa, które ulegało coraz to większym naciskom czy to zewnętrznym (ze strony rosnących w siłę mocarstw europejskich) czy to wewnętrznym (ze strony irredentystycznie nastawionych narodowości chrześcijańskich, głównie na Bałkanach).