zdobyła sławę niedoścignionej interpretatorki dzieł Gaetana Donizettiego. Jej najbardziej znaną rolą okazała się Łucja z Lammermooru oraz Elżbieta w Robercie Diable. Uważana jest za jedną z głównych twórczyń powrotu zainteresowania Donizettim i jego twórczością, także operami całkowicie zapomnianymi.
W 1962 r. po raz pierwszy wystąpiła w Covent Garden. Wykonywała na tej scenie partie Elżbiety (Don Carlos), a następnie Donny Anny (Don Giovanni). Pojawiała się też na licznych amerykańskich scenach operowych, nigdy jednak nie wystąpiła w Metropolitan Opera, chociaż w 1956 r. rozważano możliwość powierzenia jej tytułowej roli w nowej produkcji Toski. W 1985 r. po raz ostatni zaśpiewała na scenie operowej, chociaż jeszcze przez siedem lat dawała koncerty i recitale. Od 2007 r. do śmierci prowadziła szkołę dla młodych śpiewaków przy La Scali.
Zgodnie ze swoim życzeniem jej ciało zostało skremowane, a prochy rozrzucone w wodach Bosforu.