Rybożer melanezyjski, bielik melanezyjski (Icthyophaga sanfordi) – gatunek dużego ptaka drapieżnego z rodziny jastrzębiowatych (Accipitridae). Gatunek endemiczny, występuje jedynie na archipelagu Wysp Salomona. Zamieszkuje przybrzeżne lasy i jeziora. Jest narażony na wyginięcie.
Taksonomia Gatunek po raz pierwszy opisał w 1935 roku niemiecki ornitolog Ernst Mayr, nadając mu nazwę Haliaeetus sanfordi. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Mayr wskazał wyspę Choiseul. Holotypem był dorosły samiec odłowiony 28 listopada 1927 roku przez R.H. Becka, F.P. Drowne’a i H. Hamlina.
Przeniesiony z rodzaju Haliaeetus do Icthyophaga na podstawie badań genetycznych. Nie wyróżnia się podgatunków.
Morfologia Wygląd zewnętrzny Upierzenie białawo-brązowe, nieco jaśniejsze na głowie i szyi. Od piersi w dół zabarwienie od ciemnobrązowego do szaro-czarnego. Ten gatunek jest wyjątkiem w rodzaju Haliaeetus, ponieważ ma ogon ciemny przez całe życie. Rozmiary długość ciała 70–90 cm, rozpiętość skrzydeł 165–185 cm Masa ciała samce 1100–1980 g, samice 1300–2725 g
Zasięg występowania Rybożer melanezyjski jest endemitem archipelagu Wysp Salomona. Występuje na terytorium państwa Wyspy Salomona oraz na stanowiących część Papui-Nowej Gwinei wyspie Buka i Wyspie Bougainville’a.