10 Dywizja Grenadierów Pancernych (niem. 10. Panzergrenadier Division) – niemiecka dywizja grenadierów pancernych z okresu II wojny światowej
Historia Dywizja została zorganizowana rozkazem z dnia 23 czerwca 1943 po przeformowaniu 10 Dywizji Piechoty w rejonie Orła.
Po przeformowaniu od razy weszła do walk w ramach 2 Armii Pancernej na środkowym odcinku frontu wschodniego w rejonie Orła, a następnie Briańska.
W sierpniu 1943 skierowana do Grupy Armii „Południe” weszła w skład 4 Armii Pancernej, walczyła w rejonie Połtawy i Krzemieńczuka do stycznia 1944.
Walczyła następnie na linii rzeki Dniepr, a po przełamaniu przez wojska radzieckie, wycofała się w walkach na teren Besarabii. W walkach na terenie Besarabii doznała znacznych strat i została wycofana z frontu oraz skierowana w rejon Krakowa. Rozwiązano wtedy zostały 10 batalion pancerny i 41 pułk grenadierów. Z pozostałych oddziałów utworzona została dywizyjna grupa bojowa.
W styczniu 1945 roku dywizyjna grupa bojowa 10 DGPanc. została przerzucono w rejon Radomia. W związku z ofensywą zimową wojsk radzieckich, została następnie wycofana na Śląsk. W marcu 1945 roku przeszła na Morawy, gdzie weszła w skład 1 Armii Pancernej. W składzie tej armii walczyła do kapitulacji w maju 1945 roku.