Aż do początków X wieku prowincja była bezpośrednio kontrolowana przez kalifów. Najważniejszymi miastami regionu były wówczas Kermszirin (późniejszy Kermanszah), Hamadan, Kom, Isfahan i Rej, który zazwyczaj był stolicą. W późniejszych latach X wieku i na początku wieku XI na terenie Dżibalu istniał emirat Bujidów, ze stolicą w Reju. Hamadan był stolicą bocznej, podporządkowanej linii Bujidów, później większość południowej części regionu przeszła pod kontrolę Kakujidów. Pierwszy z władców seldżuckich, Togryl Beg, na krótki czas w roku 1050 uczynił swoją stolicą Isfahan. Był on także stolicą Malekszaha, później jednak tę rolę przejął Hamadan. W okresie ilchanidzkim suma podatków zbierana z Iraku Perskiego była dużo niższa niż w okresie abbasydzkim, co jest widomym świadectwem zniszczeń mongolskiego najazdu i późniejszej ekonomicznej zapaści.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Regiony i krainy historyczne Azji Kategoria:Historia Iranu