Piotr Aleksander Tarło herbu Topór (ur. ok. 1580, zm. 1649), kasztelan lubelski w latach 1618-1630, wojewoda lubelski w latach 1630–1649.
Syn Jana, kasztelana małogoskiego, kasztelana radomskiego i wojewody lubelskiego i Agnieszki Szafraniec.
Życiorys Po śmierci ojca nim i jego starszym bratem opiekował się Stanisław Szafraniec z Pieskowej Skały. Zapewne pierwsze nauki pobierał w kalwińskiej szkole w Secyminie (według współczesnej pisowni Secemin). W 1605 wyjechał na studia do protestanckiego wówczas Strasburga, gdzie przebywał dwa lata. W 1606 jest notowany jako student w Genewie. Po powrocie do Polski przypuszczano, że wczesna śmierć brata i bezpotomność wuja Andrzeja Szafrańca uczynią go ich następcą w Kościele kalwińskim. Nadzieje te okazały się płonne, gdyż ok. 1615 przeszedł na katolicyzm. Nie zerwał jednak zupełnie związków z dysydentami, np. Andrzej Wiszowaty był nauczycielem jego synów, których wysłał na studia do Akademii Rakowskiej.